نوید رهایی از فرقه تروریستی رجوی
خبری، افشاگری، تحقیقی
در راستای مبارزه با تروریسم بین المللی، به سرکردگی رژیم تروریستی امریکا و فرقه تروریستی رجوی؛ وب سایت "نوید رهایی" را با ارسال پیامک به دوستان و آشنایان خود معرفی كنید. مطالب، عكس و اخبار نوید رهایی را در شبكه های اجتماعی و پیام رسان ها به اشتراك بگذارید، همچنین لینک کردن " نوید رهایی" را در سایت ها و وبلاگ خود و دوستانتان، در دستور کار قرار دهید. با تشکر - نوید رهایی ، ،

مرگ بر رژیم تروریستی آمریکا ، ، " تغییر نام "کاخ سفید" به "پایگاه تروریستی و ترویج تروریسم بین المللی " ، ، مرگ بر رژیم آمریکا ، ، Amerika ölümü ، ، Śmierć Ameryki ، ، Down with America ، ، Morte in America ، ، الموت لأمریكا ، ، Tod nach Amerika ، ، Vdekja në Amerikë ، ، Mort à Amérique ، ، مرگ بر رژیم آمریکا

مرتبه
تاریخ : جمعه 2 اسفند 1392
خوش زبانی و تظاهر منافقان خصلتی عجین با آنها است كه خداوند در جای دیگر نیز به آن پرداخته است: «و بعضی مردم چنین هستند كه گفتار او در زندگی دنیا مایه اعجاب تو می‏شود(ولی در باطن چنین نیست) و خداوند بر آنچه در قلب اوست گواه می‏باشد و او سر سخت‏ترین دشمنان است، و من النّاس من یعجبك قوله فی الحیوة الدّنیا و یشهد اللّه علی ما فی قلبه و هو الدّ الخصام»[2]. ...
نفاق در قرآن (3)

خداوند در آیه 141 سوره نساء قسمتی دیگر از صفات و اندیشه‏های پریشان منافقان را بازگو می‏كند.
«منافقان كسانی هستند كه همیشه می‏خواهند از هر پیشامدی به نفع خود بهره‏برداری كنند اگر پیروزی نصیب شما شود فوراً خود را در صف مؤمنان جا زده می‏گویند آیا ما با شما نبودیم و آیا كمكهای ارزنده ما مؤثر در غلبه و پیروزی شما نبود؟ بنابراین ما هم در تمام این موفقیت‏ها و نتایج معنوی و مادی آن شریك و سهیم هستیم، الّذین بتربّصون بكم، فان كان لكم فتحٌ من اللّه قالوا الم نكن معكم» اما اگر بهره‏ای از این پیروزی نصیب دشمنان اسلام شود، فوراً خود را به آنها نزدیك‏تر كرده، مراتب رضایتمندی خود را اعلام می‏دارند و می‏گویند «این ما بودیم كه شما را تشویق به مبارزه با مسلمانان و عدم تسلیم در برابر آنها كردیم، بنابراین ما هم در این پیروزیها سهمی داریم، و ان كان للكافرین نصیبٌ قالوا الم نستحوذ علیكم و نمنعكم من المؤمنین» به این ترتیب این دسته با فرصت‏طلبی مخصوص خود گاهی "رفیق قافله" اند و گاهی "شریك دزد" و عمری را با این دو دوزه بازی كردن می‏گذرانند. ولی قرآن سرانجام آن‏ها را با یك جمله كوتاه بیان می‏كند و می‏گوید: بالاخره روزی فرا می‏رسد كه پرده‏ها بالا می‏رود و نقاب از چهره زشت آنان برداشته می‏شود آری «در روز قیامت خداوند در میان شما قضاوت می‏كند، فاللّه یحكم بینهم یوم القیامة».
در آیه 143 سوره نساء نیز این صفت منافقین مورد مذمت قرار گرفته است «آنها افراد سرگردان و بی هدف و فاقد برنامه و مسیر مشخص‏اند، آنها نه جزء مؤمنانند و نه در صف كافران قرار دارند، مذبذبین بین ذلك لاالی هؤلاء و لا الی هؤلاء» و در پایان آیه سرنوشت این گروه را خداوند ترسیم می‏كند. «آنها افرادی هستند كه بر اثر اعمالشان خداوند حمایتش را از آنان برداشته و در بیراهه‏ها گمراهشان ساخته هركس را خدا گمراه كند هیچ‏گاه راه نجاتی برای آنان نخواهی یافت».
قرآن در مورد منافقان با بیان خصوصیات و نشانه‏های ریز و درشت سعی در شناساندن بهتر این گروه به مؤمنان و جامعه اسلامی دارد. از اینرو در جای دیگر منافقان را این گونه توصیف می‏كند:
آنها برای رسیدن به اهداف شوم خود از راه خدعه و نیرنگ وارد می‏شوند و حتی می‏خواهند به خداوند نیز خدعه بزنند در حالی كه در همان لحظات كه درصدد چنین كاری هستند خود در یك نوع خدعه واقع شده‏اند، زیرا برای بدست آوردن سرمایه‏های ناچیزی سرمایه بزرگ وجود خود را از دست می‏دهند. بطوری كه آیه شریفه می‏فرماید: «منافقان می‏خواهند خدا را فریب دهند، در حالی‏كه خداوند آنها را فریب می‏دهد، إن المنافقین یخادعون اللّه و هو خادعهم»[1]، در ادامه آیه خداوند صفات دیگری از منافقان را بیان می‏فرماید: آنها هنگامی كه به نماز برخیزند سرتا پای آنها غرق كسالت و بی‏حالی است «و إذا قاموا الی الصّلوة قاموا كسالی» آنها از خدا دورند و از راز و نیاز با او نیز لذت نمی‏برند. آنها چون به خدا و وعده‏های او ایمان ندارند، اگر عبادت یا عمل نیكی انجام دهند آن نیز از روی ریا است نه بخاطر خدا «یراؤن النّاس» آنها اگر گاهی، یادی از خدا كنند و ذكری هم گویند از صمیم دل و از روی آگاهی و بیداری نیست و اگر هم باشد بسیار كم است. «و لا یذكرون اللّه الاّ قلیلا».
خداوند در آیه 29 سوره محمد - صلی الله علیه و آله - بر این نكته تأكید می‏كند كه منافقان تصوّر نكنند برای همیشه می‏توانند چهره درونی خود را از پیامبر و مؤمنان مكتوم دارند و می‏فرماید: آیا كسانی كه در دلهایشان بیماری است گمان كردند خدا كینه‏هایشان را (نسبت به پیامبر و مؤمنان) آشكار نمی‏كند و در آیه بعد خطاب به پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - می‏فرماید: «و اگر ما بخواهیم آنها را به تو نشان می‏دهیم، تا آنها را با قیافه هایشان بشناسی». سپس می‏افزاید: «هرچند می‏توانی آنها را از طرز سخنانشان بشناسی، ولعترفنّهم فی لحن القول. یعنی این منافقان بیمار دل را از كنایه‏ها و نیشها و تعبیرات موذیانه‏شان می‏توان شناخت. در حدیث معروفی از «ابو سعید خدری» نقل شده است كه می‏گوید: «منظور از (لحن القول) بغض حضرت علی است و ما منافقان در عصر پیامبر - صلی الله علیه و آله - را از طریق عداوت آنها با حضرت علی می‏شناختیم.»
امروز هم شناختن منافقان از لحن قول و موضع‏گیری‏های خلافشان در مسائل مهم اجتماعی و مخصوصاً در بحرانها یا جنگها كار مشكلی نیست و با كمی دقت از گفتار و رفتارشان شناسایی می‏شوند.
آیه 4 سوره منافقون نشانه‏های بیشتری از منافقین ارائه داده خطاب به پیامبر می‏گوید: «هنگامی كه آن‏ها را می‏بینی جسم و قیافه آنان تو را در شگفتی فرو می‏برد، و إذا رأیتهم تعجبك أجسامهم». آنها ظاهری آراسته و قیافه هایی جالب دارند. علاوه بر این چنان شیرین و جذاب سخن می‏گویند كه «اگر سخن بگویند به سخنانشان گوش فرا می‏دهی، و ان یقولوا تسمع لقولهم» جائی كه پیامبر - صلی الله علیه و آله - ظاهراً تحت تأثیر جذابیت سخنان آنان قرار گیرد، تكلیف دیگران روشن است.
قرآن ظاهر منافقان را چنین معرفی می‏كند، اما باطن آنها به گونه دیگری است «گویی چوبهای خشكی هستند كه به دیوار تكیه داده شده‏اند، كانّهم خشبٌ مسنّدة». اجسامی بی روح، صورتهایی بی معنی و هیكلهایی تو خالی دارند، نه از خود استقلالی، نه در درون نور و صفایی و نه اراده و تصمیم محكم و ایمانی دارند. درست همچون چوبهایی خشك تكیه زده بر دیوار. سپس خداوند می‏افزاید: آنها چنان توخالی و فاقد توكّل بر خدا و اعتماد بر نفس هستند كه «هر فریادی بلند شود آن را بر ضد خود می‏دانند، یحسبون كلّ صیحةٍ علیهم». ترس و وحشتی عجیب همیشه بر قلب و جان آنها حكمفرما است و یك حالت سوء ظن و بدبینی جانكاه سرتاسر روح آنها را فرا گرفته است.
خوش زبانی و تظاهر منافقان خصلتی عجین با آنها است كه خداوند در جای دیگر نیز به آن پرداخته است: «و بعضی مردم چنین هستند كه گفتار او در زندگی دنیا مایه اعجاب تو می‏شود(ولی در باطن چنین نیست) و خداوند بر آنچه در قلب اوست گواه می‏باشد و او سر سخت‏ترین دشمنان است، و من النّاس من یعجبك قوله فی الحیوة الدّنیا و یشهد اللّه علی ما فی قلبه و هو الدّ الخصام»[2]. سپس می‏افزاید: «نشانه دشمنی باطنی او این است كه وقتی روی بر می‏گرداند و از نزد تو خارج می‏شود كوشش می‏كند كه در زمین فساد به راه بیندازد و زراعت و چهارپایان را نابود كند با اینكه می‏داند خداوند فساد را دوست ندارد.»[3] آری اینها اگر در اظهار دوستی و محبّت به پیامبر اسلام - صلی الله علیه و آله - و پیروان او صادق بودند هرگز دست به فساد و تخریب نمی‏زدند. هرچند ظاهر آنها دوستانه است. اما آنها در باطن، بی‏رحم‏ترین و سرسخت‏ترین دشمنان هستند. این منافق نه به اندرز ناصحان گوش فرا می‏دهد و نه به هشدارهای الهی. بلكه پیوسته با غرور مخصوص به خود، بر خلافكاریهایش می‏افزاید. «هنگامی كه او را از عمل زشت نهی كنند و به او گفته شود از خدا بترس لجاج و تعصّب او را به گناه می‏كشاند، و إذا قیل له اتّق اللّه أخذته العزّة بالإثم»[4].
از دیگر نشانه‏های منافقان كه در آیه 5 سوره منافقون، به آن اشاره شده است، این است كه «هنگامی كه به آنها گفته شود بیایید تا رسول خدا برای شما استغفار كند، سرهای خود را (از روی استهزاء و كبر و غرور) تكان می‏دهند و آنها را می‏بینی كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبر می‏ورزند، و اذا قیل لهم تعالو یستغفرلكم رسول اللّه لوّوارؤسهم و رأیتهم یصدّون و هم مستكبرون»، آنچنان غروری بر منافقان حاكم است كه حتی نسبت به پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - كه رحمة للعالمین است نیز تكبّر می‏ورزند روشن است كه روح اسلام، تسلیم در برابر حق است و كبر و غرور همیشه مانع این تسلیم می‏باشد. به همین دلیل یكی از نشانه‏های منافقان بلكه یكی از انگیزه‏های نفاق را همین خودخواهی و خود برتر بینی و غرور می‏توان شمرد.
منافقان دو گروه هستند، گروهی از اول ایمانشان صوری و ظاهری بوده و گروهی دیگر در آغاز ایمان حقیقی داشته‏اند. سپس راه ارتداد و نفاق را پیش گرفته‏اند خداوند با اشاره به گروه دوم آنان را این گونه توصیف می‏كند: «بر دلهای آنها مهر نهاده شده است و حقیقت را درك نمی‏كنند، فطبع علی قلوبهم فهم لایفقهون»[5].
همانطور كه قبلاً شاره شد یكی از نشانه‏های منافقان این است كه آنها برای پوشاندن چهره خود بسیاری از خلافكاریهای خود را انكار می‏كنند و با توسّل به سوگندهای دروغین سعی در عوامفریبی و راضی كردن مردم از خود دارند كه خداوند در آیه 62 سوره توبه پرده از روی این عمل زشت آنها بر می‏دارد و مسلمانان را آگاه می‏سازد كه تحت تأثیر این گونه سوگندهای دروغین قرار نگیرند و به قیافه حق به جانب منافقان اعتنا نكنند. نخست می‏گوید: «آنها برای شما به خدا سوگند یاد می‏كنند تا شما را راضی كنند، یحلفون باللّه لكم لیرضوكم»، روشن است كه هدف آنها از این سوگندها، بیان حقیقت نیست. بلكه می‏خواهند با فریب و نیرنگ چهره واقعیات را دگرگون جلوه دهند و به مقاصد خود برسند. لذا قرآن می‏گوید: «اگر آن‏ها راست می‏گویند و ایمان دارند، شایسته‏تر این است كه خدا و پیامبرش را راضی كنند: واللّه و رسوله احقّ أن یرضوه إن كانوا مؤمنین».
قبلاً اشاره كردیم كه عناد اصلی منافقان با رهبر جامعه اسلامی است. در ادامه به بررسی برخوردهای منافقان با پیامبر عظیم الشأن اسلام می‏پردازیم كه این برخوردها ماهیت منافقان را روشن‏تر می‏كند. البته در جامعه خود نیز برخوردها و رفتارهای منافقان با ولی فقیه و سخنان او چهره منافقان را آشكارتر خواهد ساخت.
[1] . همان، آیه 142.
[2] . سوره بقره، آیه 204.
[3] . همان، آیه 205.
[4] . همان، آیه 206.
[5] . سوره منافقون، آیه 3.
مصطفی قویدل



طبقه بندی: آرشیو 92 ،  آموزش، 
برچسب ها: نفاق در قرآن، منافقین،
ارسال توسط نوید رهایی
آخرین عناوین

تصویر روز

مرصاد

نوید رهایی


لرستان
قربانیان ترور

شهید قاسم سلیمانی

شهید علی صیاد شیرازی

شهید احمدی روشن، دانشمند هسته ای

شهید داریوش رضایی نژاد، دانشمند هسته ای

 - شهیده فاطمه طالقانی؛ عزیزم به کدامین گناه در آتش دشمنان خدا و خلق سوختی؟

برگزیده
صفحات جانبی
برگزیده
افشاگری

نقض حقوق اعضا

خودسوزی

آلبانی ، تیرانا

گزارش انستیتوی تحقیقات دفاع ملی راند

از احمد رازانی تا نورمحمد بیرانوند

حقوق بشر

جداشدگان

 آقای بهزاد علیشاهی

آقای نادر نادری

خانم آن سینگلتون

 آقای محمد حسین سبحانی

آقای علی اكبر راستگو

خانم بتول سلطانی

 آقای محمد رزاقی

 آقای عبد الكریم ابراهیمی

زنان

 خانواده

فرقه رجوی

شورای تروریستی رجوی

نشریات
اخبار
آرشیو مطالب
نوید رهایی نوید رهایی