تبلیغات
نوید رهایی از فرقه تروریستی رجوی - کودکان در فرقه جیمز جونز و دیوید کوروش
نوید رهایی از فرقه تروریستی رجوی
خبری، افشاگری، تحقیقی
در راستای مبارزه با تروریسم بین المللی، به سرکردگی رژیم تروریستی امریکا و فرقه تروریستی رجوی؛ وب سایت "نوید رهایی" را با ارسال پیامک به دوستان و آشنایان خود معرفی كنید. مطالب، عكس و اخبار نوید رهایی را در شبكه های اجتماعی و پیام رسان ها به اشتراك بگذارید، همچنین لینک کردن " نوید رهایی" را در سایت ها و وبلاگ خود و دوستانتان، در دستور کار قرار دهید. با تشکر - نوید رهایی ، ،

مرگ بر آمریکا ، ، " تغییر نام "کاخ سفید" به "پایگاه تروریستی و ترویج تروریسم بین المللی " ، ، مرگ بر آمریکا ، ، Amerika ölümü ، ، Śmierć Ameryki ، ، Down with America ، ، Morte in America ، ، الموت لأمریكا ، ، Tod nach Amerika ، ، Vdekja në Amerikë ، ، Mort à Amérique ، ، مرگ بر آمریکا

مرتبه
تاریخ : جمعه 12 فروردین 1390

از 912 عضو فرقه معبد خلق‌ها که مردند، 276 نفر بچه بودند. در مقر فرقه در جنگل‌های گویان، بچه‌ها به لحاظ فیزیکی در شرایطی فشرده زندگی می‌کردند؛ به طوری که یاد آور وضعیت بردگان در کشتی‌های قدیمی‌ بود. غذا به سختی قابل خوردن و مراقبت‌های پزشکی و لباس غیر کافی بود. بچه‌ها از والدین و خواهر و برادر خود جدا شده بودند و تحت مراقبت مربیان و معلمان کودکستان و والدین مشخص شده قرار داشتند، که آنها را در گروه‌های حدود دوازده نفره هدایت می‌کردند...

من با تعدادی از اعضای سابق فرقه معبد خلقها، که به دلیل‌اینکه زمانی‌که شب نهایی سفید ـ شبی که جونز از کل فرقه خواست تا آماده خودکشی شوند ‌ـ فرا رسید، یا در جونز تاون در گویان بودند و یا به ‌ایالات متحده بازگشته بودند و زنده ماندند، مصاحبه یا مشاوره کرده ام. برای آنان و برای بستگانی که خانواده خود را در آنجا از دست دادند، خاطرات مربوطه دردناک است. همه ساله،‌ این خانواده‌ها از عموم درخواست می‌کنند تا با واقعیت فرقه‌ها روبه‌رو شوند، و آنها در حالی‌که برایشان رشد فرقه‌ها به معما بدل شده است، شاهدند که هزاران پدر و فرزند هنوز در اسارت هستند.
در آخرین مراسم یادبود جونز تاون زوج جالبی شرکت کرده بودند: استفان جونز، پسر جیم جونز، و پاتریشیا رایان، دختر نماینده کنگره آمریکا که به فرمان جونز در فرودگاه محلی پورت کایتوما کشته شد.‌این دو جوان به‌این امید با یکدیگر دیدار کردند که دیگر اتفاقی مثل جونزتاون نیفتد. آنها هر دو در قلبشان می‌دانند که‌این واقعه می‌تواند بارها و بارها تکرار شود.
در مراسم یادبودی، دختری که نجات یافته بود، درباره دوستش که کشته شد صحبت کرد.‌این دختر گفت که دوست او نمی‌دانست که دنیای خارج از فرقه چگونه است، ولی گاهی در خصوص آن صحبت می‌کرد و می‌گفت: «فقط برای یک روز مایلم بدانم که جهان خارج از فرقه چگونه است.» او می‌خواست‌این شانس را داشته باشد، ولی هرگز آن را به دست نیاورد. او راهی برای خروج از فرقه نداشت، زیرا هیچ كسی را برای مراجعه و درخواست کمک نداشت.
برآورد شده است که هزاران بچه کوچک در فرقه‌ها هستند و فقط پنج هزار بچه و نوجوان در فرقه‌ای که از‌ایالات متحده برای استقرار در اروپا و جاهای دیگر عزیمت کرد، وجود دارند. بنیاد تونی و سوزان آلاموبه تبلیغات ملی خود شناخته می‌شود که از زنان باردار می‌خواستند تا بچه‌های خود را به بنیاد بدهند تا به جای ‌اینکه سقط شوند، زنده بمانند و رشد کنند.

 

بچه‌های جونزتاون

از 912 عضو فرقه معبد خلق‌ها که مردند، 276 نفر بچه بودند. در مقر فرقه در جنگل‌های گویان، بچه‌ها به لحاظ فیزیکی در شرایطی فشرده زندگی می‌کردند؛ به طوری که یاد آور وضعیت بردگان در کشتی‌های قدیمی‌ بود. غذا به سختی قابل خوردن و مراقبت‌های پزشکی و لباس غیر کافی بود. بچه‌ها از والدین و خواهر و برادر خود جدا شده بودند و تحت مراقبت مربیان و معلمان کودکستان و والدین مشخص شده قرار داشتند، که آنها را در گروه‌های حدود دوازده نفره هدایت می‌کردند.

بچه‌ها اجازه داشتند فقط به صورت خیلی مختصر در شب والدین خود را ببینند، چرا که می‌بایست در عوض توجه خود را به جونز و همسرش معطوف نمایند و به آنها به صورت پدر و مادر نگاه کنند. بچه‌ها برای جاسوسی علیه پدر و مادر خود جایزه می‌گرفتند.

کسانی که بالای سن شش سال داشتند، لازم بود «خدمت عمومی» انجام دهند؛ کار سخت شامل کار در منطقه جنگلی و احداث ساختمان از 7 صبح تا 6 بعد از ظهر در درجه حرارتی در حد 100 درجه فارنهایت بود. نوجوانان بیش از نیمی‌از کارهای ساختمانی سنگین را در جونزتاون انجام دادند.

به عنوان تنبیه، بچه‌ها به داخل چاهی تاریک ‌انداخته می‌شدند و از قبل به آنها گفته می‌شد که در آنجا مارهای سمی‌در انتظارشان هستند.آنها در یک جعبه چوبی به‌اندازه‌های شش فوت در سه فوت در چهار فوت برای هفته‌ها در نوبتهای مختلف ‌انداخته می‌شدند. دندانهای آنها بر اثر کتک زدن در انظار عمومی‌ شکسته می‌شد، وادار می‌شدند تا سوراخی بکنند و مجددا آن را پر کنند، و در یک زیرزمین کوچک حبس می‌شدند. جونز اغلب به تماشای کتک زدن بچه‌ها توسط گاردهای امنیتی با سوئیچ، کمربند و چوب بلند مشغول می‌شد.

بیست و پنـج تـن از بیـش از هشتـاد نفری کـه در آتـش‌سـوزی دهشتنـاک فـرقـه شاخــه دیویدیان در ویکو در تگزاس مردند، بچه بودند. پیش از آن، طی مجادله‌ای با مأموران دولت فدرال، رهبر فرقه دیوید کوروش، 21 کودک را آزاد کرده بود که بین سنین پنج ماه تا دوازده سال بودند.‌این کودکان آزاد شده بدقت توسط دکتر بروس دی پری، پرفسور محقق در امور روانشناسی کودکان در مدرسه پزشکی بایلور در شهر هوستون در تگزاس مورد مطالعه قرار گرفتند. سابقه او در مطالعه بر روی کودکان و بزرگسالانی که ضربه روحی خورده بودند، به او ‌این آمادگی را می‌داد تا بخوبی آنچه را او و همکارانش در میان کودکان شاخه دیویدیان یافتند، مشاهده و ارزیابی کند. به بچه‌ها چیزهایی در خصوص زندگی آموخته بودند که دکتر پری آنها را «داستانهای نفرت انگیز» می‌خواند که هیچ وجهی از خانواده و روابط خانوادگی آن طور که بچه‌ها در دنیای بیرونی با آنها آشنا می‌شوند، در آنها نبود. در‌این داستان‌ها به کوروش به عنوان پدرشان اشاره می‌شد، زیرا زوج‌ها در فرقه تماما از یکدیگر جدا شده بودند، خانواده‌ها از هم پاشیده بودند، و کوروش خود را به جای پدر تمامی ‌فرقه قرار داده بود. اغلب کودکان در خصوص والدین خود صرفا به صورت اعضای بزرگسال فرقه فکر می‌کردند و برادران و خواهران خود را دوستان یا آشنایان فرض می‌کردند. زمانی که دکتر پری از بچه‌ها خواست تصاویری از خانواده خود بکشند، آنها تصاویری از گروه‌های مختلف فرقه و یا خود کوروش کشیدند؛ حتی اگر هیچ نسبتی با او نداشتند. برخی کودکان حتی‌ ایده مبهمی ‌از خانواده خود نیز نداشتند

منبع: کتاب فرقه ها در میان ما

نوشته : مارگارت تالر سینگر

ترجمه : آقای ابراهیم خدابنده




طبقه بندی: فرقه گرایی، 
ارسال توسط نوید رهایی
آخرین عناوین

تصویر روز

مرصاد

نوید رهایی


لرستان
قربانیان ترور

شهید علی صیاد شیرازی

شهید احمدی روشن، دانشمند هسته ای

شهید داریوش رضایی نژاد، دانشمند هسته ای

 - شهیده فاطمه طالقانی؛ عزیزم به کدامین گناه در آتش دشمنان خدا و خلق سوختی؟

برگزیده
صفحات جانبی
برگزیده
افشاگری

نقض حقوق اعضا

خودسوزی

آلبانی ، تیرانا

گزارش انستیتوی تحقیقات دفاع ملی راند

از احمد رازانی تا نورمحمد بیرانوند

حقوق بشر

جداشدگان

 آقای بهزاد علیشاهی

آقای نادر نادری

خانم آن سینگلتون

 آقای محمد حسین سبحانی

آقای علی اكبر راستگو

خانم بتول سلطانی

 آقای محمد رزاقی

 آقای عبد الكریم ابراهیمی

زنان

 خانواده

فرقه رجوی

شورای تروریستی رجوی

نشریات
اخبار
آرشیو مطالب
نوید رهایی نوید رهایی